بود رونوشت برميداشت و حتي تلاش نميكرد همه را بهيك زبان درآورد؛ يعني لاتيني و غيرلاتيني، شعر و نثر همه را در كنار هم ميآورد. برعكس، كتاب هنر تماماً به ايتاليايي نوشته شده و چنينو تنها آن را گردآوري نكرده، بلكه تأليف كردهاست و نوشتههاي او هرچند خام، ولي كاملاً گيراست. ببينيد چگونه موضوع را مطرح ميكند:
((اينك، كتاب هنر آغاز ميشود كه ساخته و پرداختهٴ چنينو اهل كُله است. با ياد خدا، مريم عَذرا،
قديس اوستاكيوس، قديس فرانسيس، حضرت يحياي تعميددهنده، قديس آنتونيوي پادوايي، همهٴ اولياي خداوند، و با ياد جوتو، تادئو و آنيولو استاد چنينو و به اميد بهرهمندي، خير و فايدهٴ كساني كه در هنر به كمال دست يابند)).
و پيش از شرح نسخهها، مباني اخلاقي هنر و اهميت دنبال كردن آن با روحي شريف را بيان ميكند. بهتر است چند عبارت ديگر را نقل كنيم:
((گروهي بر اثر فقر و نياز، و برخي براي بهدست آوردن ثروت، يا عشق به هنر دنبال هنر ميروند؛ ولي كساني را ميتوان برتر از ديگران شمرد، كه بهخاطر عشق به هنر و بهخاطر والايي راستين روحشان هنر را پيشهٴ خود ميسازند. اينك اي جان شريف كه دوستار اين كالايي، يكباره بهسوي هنر بيا و خود را بدين جامه بيارا، ـ يعني با عشق، احترام، اطاعت و پشتكار ـ و هرچه زودتر كه بتواني خود را براي آموزش دراختيار استادي بگذار و تا ميتواني ديرتر از وي جدا شو.))1
يادداشتي درباب نخستين مايوليكاها. ساختن مايوليكا يا ظرفهاي لعابي در سدههاي چهاردهم و پانزدهم و حتي بيش از آن در سدهٴ شانزدهم در ايتاليا رواج زيادي يافت. همين نامي كه به ظرفهاي سفالي لعابدار داده شده حاكي از منشأ ايتاليايي آنهاست، زيرا
faïence واژهاي فرانسه است مشتق از شهر ايتاليايي فاينزا Faenza (در ناحيهٴ
راونا)؛2
maiòlica , ايتاليايي است و مشتق از نام جزيرهٴ مايوركا و اين منشأ اسپانيايي را در پشت سر آن نشان ميدهد.
بهتر است، ماجرا را به اختصار بررسي كنيم. استفاده از لعاب در سفالگري سابقهاي بسيار طولاني دارد و سابقهاش به مصر و خاور نزديك ميرسد، ولي عجيب است كه يونانيان بهندرت از آن استفاده ميكردند. استفاده از لعاب مستلزم مقدار زيادي اطلاعات شيميايي است. ((لعاب سفال در اصل عبارت است از اسيد سيليسيك بهصورت خاك كوارتز، كه با